[kin]

Xin chào Lizbeth, tôi rất tiếc khi đọc về cú trượt chân của bạn, đôi khi nó có thể là một may mắn khi ngụy trang vì nó làm lộ điểm mù của chúng tôi và cho phép chúng tôi tìm hiểu và làm điều gì đó về nó để củng cố sự phục hồi của chúng tôi. Tôi cố gắng và ngoan cố theo cách của mình nhưng thực tế trong cuộc sống và sự phục hồi buộc tôi phải thay đổi. Tôi phải học từ bài học cuối cùng của mình nếu không nó sẽ tiếp tục lặp lại cho đến khi tôi học được bài học. Mỗi lần một em bé nhỏ bước về phía trước.

[kin]

Hej Lizbeth, jag är så ledsen att läsa om din slip, någon gång kan det vara en välsignelse i förklädnad eftersom den avslöjar vår blinda fläck och gör att vi kan lära oss och göra något åt det för att stärka vår återhämtning. Jag var uppsåtlig och envis på mina egna sätt men verkligheten i återhämtning och liv tvingar mig att förändras. Jag måste lära av min senaste lektion, annars kommer den att upprepa sig tills jag lär mig lektionen. Ett litet barnsteg framåt i taget.

[kin]

Szia Lizbeth, nagyon sajnálom, hogy a csúsztatásodról olvashatok, néha ez álruhás áldás lehet, mert leleplezi a vakfoltunkat, és lehetővé teszi számunkra, hogy tanuljunk és tegyünk ellene valamit a gyógyulásunk megerősítése érdekében. Akaratos és makacs voltam a magam módján, de a valóság a felépülésben és az életben arra kényszerít, hogy megváltozzak. Az utolsó leckémből tanulnom kell, különben addig ismétlődik, amíg meg nem tanulom a leckét. Egy kis baba lépés előre.

[kin]

Bună Lizbeth, îmi pare foarte rău să citesc despre alunecarea ta, cândva poate fi o binecuvântare deghizată, deoarece ne expune punctul mort și ne permite să învățăm și să facem ceva pentru a ne consolida recuperarea. Am fost voit și încăpățânat în propriile mele căi, dar realitatea în recuperare și viață mă obligă să mă schimb. Trebuie să învăț din ultima mea lecție, altfel se va repeta până când voi învăța lecția. Un mic copil face un pas înainte.

[kin]

Dragă Kathryn, Vă mulțumim pentru o astfel de partajare minunată.

[kin]

Скъпа Катрин, благодаря ти за такова прекрасно споделяне.

[kin]

Beste Kathryn, Bedankt voor dit prachtige delen.

[kin]

Milá Kathryn, děkuji za tak nádherné sdílení.

[kin]

Lief dagboek, Van tijd tot tijd lees ik een krantenbericht over de tragedie van een dwangmatige gokker die hun vrouw en kind vermoordt voordat ze zich van het leven beroven. De persoon is gestopt met gokken maar kon niet blijven stoppen. Tussen perioden van gokvrije tijd is er een terugval. Deze mensen zijn niet elke keer dat ze terugvallen hun kleingeld kwijt, hun probleem is ernstig. Ze verliezen elke keer alles zoals ik. Hun verhaal leek zo op het mijne in hun strijd om gokvrij te blijven, maar hun einde schokte me omdat het zo tragisch kan zijn. Het overtuigt me om hulp te zoeken in het jaar 2005. Ik was erg bang dat ik zou eindigen zoals zij. Ik wilde niet doen wat zij deden. Het totale verlies van zelfbeheersing en het overnemen van waanzin is erg beangstigend. Welke dwangmatige gokker is niet bekend met hun obsessie (terugkerende gedachte om te gokken), impuls (controle verliezen en niet kunnen stoppen met het plaatsen van de eerste weddenschap), dwang (als je eenmaal begint, kun je niet stoppen, als je eenmaal stopt, kun je niet blijven stoppen) . Ze hebben dit waarschijnlijk ontelbare keren meegemaakt? Mij werd gevraagd hoe ik iemand kon helpen stoppen; Ik vraag de persoon op zijn beurt hoe je een gek helpt stoppen? Er zijn veel mensen in herstel die bang zijn om over hun psychische stoornis of ziekte te praten vanwege schaamte en angst voor afwijzing door anderen. De herstellende gelooft in het therapeutische effect van de ene verslaafde die een andere helpt, maar sommigen zijn zo onwetend, dwaas, onverantwoordelijk en zelfingenomen om anderen te vertellen dat dokter en counselor niet kunnen helpen. Ze doen meer kwaad dan helpen, deze mensen spelen dokter, raadsman en God. Mijn post van vandaag en gisteren werd beïnvloed door iets dat ik onlangs in de krant las over een man die de vrouw vermoordde voordat hij zijn leven nam. Het is zo onnodig, het is zo triest, ze hadden niet de kans om hulp te zoeken, ze wisten misschien niet waar ze hulp moesten zoeken, ze gaven zichzelf niet de kans om herstel te ervaren. Dit zal niet het laatste tragische nieuws zijn dat ik in de krant lees, ze zijn als een kopie-katversie van elkaar. Ik heb een paar jaar geleden persoonlijk iemand ontmoet op mijn werkplek, een man nam haar het leven voordat hij van een gebouw sprong. Het punt is dit, ik had het kunnen zijn. Ik hield mijn herstel heel goed vast voor mijn leven, omdat ik het gevoel heb dat ik elk moment kan ontploffen, tenzij dit explosief van me wordt verwijderd. Die wens werd ingewilligd en bereikt, mijn leven is beter beheersbaar en mijn gezin is nu veilig van/bij mij. Dit gebeurde niet van de ene op de andere dag, er waren jarenlang kleine babystapjes per keer nodig. Er is hoop en er is hulp.

[kin]

Lief dagboek, ik luister naar dit nummer op de radio om een betere man te zijn van robbie william terwijl ik vanavond post. Meer dan 25 jaar geleden begon ik depressief te worden, maar ik zocht geen hulp, in plaats daarvan wendde ik me tot alcohol voor zelfmedicatie. Ik misbruikte alcohol en wendde me tot zwaar drinken; dit gedrag maakte mijn depressie erger en ernstiger. Ik word een erg ziek persoon, mentaal en emotioneel. Ik voelde zoveel emotionele pijn in mijn hart. Ik voelde minder pijn toen ik mezelf 100 keer sneed met een klein mes. Ik heb ook ruiten geslagen en gebroken met mijn blote knokkels. Ik heb ineens iemand aangereden, en ik heb ook iemand bij de kraag gegrepen en die persoon op de weg gegooid. Ik werd ook in elkaar geslagen en er waren zelfs twee incidenten toen ik mensen machetes zag pakken die langer waren dan mijn armlengte. Ik heb ook dingen thuis en in het openbaar kapot gemaakt. Ik had het geluk dat ik nooit erg gewond ben geraakt of langer dan 48 uur achter de tralies ben gezet vanwege mijn zelfdestructieve gedrag. Ik was een normale jonge man die in een boze, gekke, wandelende tijdbom veranderde, maar ik ben enorm hersteld. Ik herinner me vandaag ineens mijn verleden en schrijf het snel op voordat ik het vergeet, want er is geen spoor meer van deze persoon in mijn leven. Dit bericht herinnerde me aan mijn herstel en hoe ver ik ben gekomen en hoeveel ik beter ben geworden. Ik heb nog nooit iets geschreven over dit deel van mijn verleden in goktherapie. Ik was ziek en mijn leven was krankzinnig. Dit is belangrijk omdat ik andere problemen heb en het herstel voor mij moeilijker was, het was echt een strijd, maar ik gaf niet elke keer op als ik viel, ik blijf proberen. Ik heb vandaag niets bereikt in vergelijking met anderen, maar ik ben mentaal en emotioneel beter geworden en mijn leven is verbeterd. "Ik had haast, maar God heeft geen haast." Ik weet niet waarom ik me zo getroost voelde door deze woorden. Dank u God.

[kin]

Stap 4 Maak een onderzoekende en onbevreesde 'morele en financiële' inventaris van onszelf. Het spijt me dat ik vanavond iets ongevoeligs zeg in een herstelchatgroep. Ik was onvoorzichtig met mijn woorden, het toont mijn egoïsme. Ik weet zeker dat ik ook enkele ongevoelige woorden tegen mijn bejaarde moeder heb gezegd. Ik zal in de toekomst moeten oppassen. Het is een teken dat ik niet geschikt ben voor werk op dit gebied. Het woord betekent niets voor mij, maar het kan andere mensen ongemakkelijk maken, zoals de naam van een plaats, het beroep van een persoon

[kin]

Ontkenning is de weigering om de waarheid of emotie over ons zelfdestructieve gedrag te accepteren en toe te geven. Onderdrukking is de terugkeer naar kinderachtig gedrag; ze weigeren met iemand te praten die hen op hun zelfdestructieve gedrag wijst. Lief dagboek, Mijn wijze mentor ontmoet me normaal gesproken alleen als ik hem een bericht stuur. Ik waardeer en koester mijn tijd met hem, ik beschouw onze tijd niet als vanzelfsprekend. Het was zo anders toen ik hem benaderde met mijn probleem, ik was bereid en bereid om naar hem te luisteren, anders zou ik in een ontkennings- en onderdrukkingstoestand zijn als ik dat niet wil toegeven en ermee instemt Ik heb een probleem of wanneer ik me niet op mijn gemak voel om over mijn zelfdestructieve gedrag te praten. Onlangs heb ik wat tijd en moeite besteed om 2 verschillende personen te troosten en aan te moedigen en ik kan herkennen wat ze proberen te doen, het was precies hetzelfde wat ik eerder heb gedaan met "vele" anderen. Er is wijsheid, veel liefde en geduld voor nodig om een verslaafde te helpen. Ik vind "iemand zoals ik helpen" erg pijnlijk, vermoeiend en frustrerend, de emotie die ik daarna voelde is erg sterk. Als ik niet emotioneel nuchter ben, breng ik mezelf mogelijk in een zeer triggerende situatie. Waarom laat u het niet over aan iemand die beter gekwalificeerd is om hen te helpen? Waarom laat u het niet over aan iemand die de middelen heeft om hen te helpen? Ik ben heel klein, zoals de arme weduwe die haar elke keer alles gaf. Ik heb mijn beperking, te vergelijken met de rijke man die uit overschot gaf.

[kin]

Lief dagboek, Deze boodschap is door God gestuurd: "Ik had haast, maar God niet." Toen ik dit hoorde, ging ik plotseling langzamer lopen, voelde ik me meteen heel ontspannen en concentreerde ik me op mijn volgende ding dat ik moest doen. De angst en ongerustheid verdwijnen langzaam. Het was gewoon leuk, maar het belangrijkste was dat de timing goed was. Ik had het niet kunnen plannen. Ik moet gewoon mijn best doen en de rest aan God overlaten.

[kin]

Mathew 5:23-24 23 Als u dus uw gave bij het altaar aanbiedt en daar bedenkt dat uw broer iets tegen u heeft. 24 laat je gave daar voor het altaar achter. Ga eerst en verzoen je met je broer, kom dan en bied je geschenk aan. Stap 8 Maakte een lijst van alle mensen die we hadden gekwetst en werd bereid om het goed te maken met hen allemaal. De Woorden in de Bijbel en het 12 stappen herstelprogramma waren hetzelfde. Nadat ik de soortgelijke boodschap in beide lessen zag, trok het mijn aandacht, en mijn prioriteiten veranderen onmiddellijk, ik begon me te concentreren op mijn familie en de mensen die me hebben geholpen. Dit is de Goede Ordelijke Richting die ik zoek. Dienstbaarheid verlenen en anderen helpen mag niet ten koste gaan van mijn familie en de mensen die hebben geprobeerd mij te redden. Tijdens een crisis en een noodsituatie waren het mijn familie, geliefden en goede vrienden die er voor mij waren en niet voor anderen.

[kin]

Hoi SJ, Mijn reis is nog niet ten einde, ik zal blijven doen wat mij veilig houdt. Ik waardeer je aanmoediging en steun enorm. Ik mis echt veel oldtimers hier die gestopt zijn met posten, ik ben blij dat je nog steeds actief bent.

[Author]

Posts